پس از سالها

یه کتابی خوندم چند روز پیش به اسم چایت را من شیرین میکنم

خیلی خیلی به دلم نشست، ۳ تا کتاب دیگه هم ادامه اش هست از همین نویسنده که پیدا کنم حتما میخونم

یکی از شخصیت های اصلی کتاب خیلی برام آشنا بود،یاد یه عزیزی افتادم که چندسال پیش با یه نفر دیگه توی وبش نویسندگی میکردیم

سرزدم به اون وب قدیمی،دیدم آخرین مطلبی ک گذاشته برای سال ۹۱ بوده،باورم نمیشه اینهمه سال گذشته باشه...انگار به یه چشم بهم زدن گذشت

چقدر خوبه که اینقدر آدم درستی باشیم که حتی اگه بعداز 1 کسی بیادمون افتاد بخوبی از ما یاد کنه...و برامون دعای خیر کنه